Oturup ağlasam yanan dalına!..
Tutuşmuş petekten akan balına;
Zümrütten yapraklar yeşil halına
Gözyaşım çare mi? Bilmem ki Yarab.

Kurudu çağlayan billur pınarlar;
Yok oldu asırlık koca çınarlar!
Kovansız kaldılar öksüz arılar...
Gözyaşım çare mi? Bilmem ki Yarab

Cümbüşü kesilen ,coşkun kuşlara;
Perisi yok olmuş pembe düşlere!
İnsanlık ayıbı zalim işlere!!
Gözyaşım çare mi? Bilmem ki Yarab.

Ne kadar kırılsam yakan ellere..
Bir vatan karışır gider sellere!
Tutuşmuş dalları verdik yellere?!
Gözyaşım çare mi? Bilmem ki Yarab.

Semayı sararken kara bulutlar
Sincaplar yuvada kavruldu kurtlar
Tarumar olurken kuşlara yurtlar
Gözyaşım çare mi? Bilmem ki Yarab.

Benimle ağladı çamlar meşeler
Aleve yem oldu eski neşeler
Bizimdi el oldu zümrüt köşeler
Gözyaşım çare mi? Bilmem ki Yarab

Giden gitti gelmez ağlamak boşa!
Sıvayıp kolları başlayıp işe;
Yeniden yurt yapalım, her kurda kuşa.
Elbet çare değil ağlamak Yarab.

Süleyman ÜSTÜN