Ruhtan önceydi aşk
Kusura yakın
Biat et !

Ey benim hüzün yanım
İnsanın ruhu gözlerinden konuşur
Yüzümün diğer yanıyla bakıyorum sana
Bir denklem kalbi neden bu kadar yorar
Bilmediği diyarlarda aşkı arar

Bana
Kalbinin en batısından
Bir o kadarda solundan
Yorgun akşamlardan çiçek taşıyan bir düş anlat
Kulağıma fısılda uykuya dalmadan
Her suret, işarettir yaradan’dan
Yarım kalan rüyalardan
Eski bir kavmin kıl çadırından
Bir düş öldürmeden kendini
Bana oralardan bir şiir yaz
Dile ,dil
Yüreğe , yürek gerek şimdi
İçimde bin bir kuş sürüsü gizli .

Dilimin en sivri sövgüsü
Yüreğime çekilen son süngü
Nasılda benziyorsun bana
Öyle ya
Gözün , göze
Sözün , söze esirgisi bu
Dur hele kıyamet bakışlım
Sözüm sana değil kurban olam
İyidir mantığımla, idaremin arası
İnsanın ruhu gözlerinde saklı
Ete kazınan her yara daimi
Sırrını vermediğin yerden
Dudak kıvrımından tanıdım seni

Bir ezber nasıl bozulur
Bir düş nasıl öldürür kendini
Yabani bir kuş dallarıma tünedi
Dedi ki
Suyun bulunduğu damar çağırdı beni
Onun çölüne adanacak hiç’lik gerekti
Her şey kendinin ahı’dır birazda
Toprak yağmura
Yağmur kuyuya
Anlayan biri varsa, anlatsın bana da
O sevdalı rüzgar , kırılan hep ben
Gülün gölgesi lütuf derken
Anladım
Ağladım
Ölüm’sün sen
/ MineKuş /