Dünya ülkelerinin ve güzide cennet yurdumuzun en büyük tehlikesi terör denilen belalardır. İnsanlar neyi paylaşamıyorlar? Kardeş kardeş aynı hava teneffüs edilse, memleketimizin kalkınması,ülke ekonomisinin gelişmesinin artarak devam etmesi, insanların barış, sevgi, huzur ortamında kardeşçe yaşaması çok mu zor? Bir gün toprak olacağız, terör belasıyla değil de, insanlar ecelleriyle, vakti geldiğinde ölseler ve geride hoş, etkili eserler bıraksalar olmaz mı sanki? İnsan olmaktan bazen nefret ediyorum, çünkü bu tür ölümlere çok üzülüyorum.

Bir karınca gördüm, ayak altında ezilen başka bir karıncayı taşıyordu ve çok etkilendim.

Bir karınca bile bu kadar hassas ise, biz insanlar neden birbirlerimize zarar veriyoruz ki? Sorular.. sorular.. Çok üzüyor beni, herkesin yaşamaya hakkı var. Bu teröre karışan kim olursa olsun,karşılığını misliyle almalıdır. Kişisel kanım odur ki, idam cezası tekrar gelmelidir. Bir de bu teröristleri mi besleyeceğiz? Arzulanan güzel bir dünyanın hayallerde kalmamasını diliyorum.


Anlamlı şiirinizden ötürü sizi kutluyorum, ses olmuşsunuz bizlere. Şairler ve yazarlar toplumsal olaylara asla duyarsız kalmamalıdırlar.. Objektif bir gözle yazmalı, örnek olmalıdır insanlara. Siz, örnek olmuşsunuz,ne mutlu size ve bizlere.


Sağlıcakla kalınız.