Sabah en erken ben açarım dükkanı,
Bazende karşıdaki meslektaş Yavuz açar...
Sabah saat 07:15 dedimi,
Bizde şarteller çalışmaya başlar.
Babadan kalma bir alışkanlık.
’’Rızıklar sabah dağıtılır oğlum’’derdi hep rahmetli...
Bildiğin Küçük Esnaf dükkanları işte,
Mallarımızla birlikte,yüreğimizde vardır içinde...
Sen hiç böyle sevgi dolu dükkanlar bulamazsın,
Ne Çin’de,ne de Maçin’de...

Müşterilerimiz belli,yıllardır tanırız çoğunu,
Çoğuyla samimi,içli dışlı olmuşuz,
Bazıları abi der,bazılarına biz abi deriz,
Gönül rızasıyla yapılan alışverişlerle,
Evimize helal kazanç götürür,geçinir gideriz...

Çok şükür namerde muhtaç olmadık.
Hars’ımız varsa da,hırsımız yoktur fazla...
İş olmadığı zamanlarda,
Dükkanlarımızın kapılarında sohbet eder,
Bazen tavla,bazen satranç oynarız...
İşte böyle;aynı teknede yol alan,
Hiç birimizin,
Bir diğerinin kazancında gözü ve eli olmayan,esnaf arkadaşlarız...
Biz ayağa bakarız ama,hiç kimseye düşman değiliz...