Beni bana bağışlar mısınız bu gece
ve anlar mısınız siz’sizliğe ihtiyacım var desem...


Çünkü
birazdan bedenimden sıyrılacak ruhum
gece bir perde gibi gerinirken
üç beş nöbetim başlayacak
tahta iskemlenin üzerinde


Hatırlamalıyım kimleri unuttuğumu
ve dahi özlediklerimi
bu gece"hey gidi" diye başlayan bir kaç cümle konaklamalı
aklımın fukara avlusunda
belki annem biber sürmüş gibi yanmalı yine dilim
ve inadına tekrarlamalıyım o pis lafı
sahi neydi o
ne kadar pis olabilirdi
yüzümün kıyısını dönebilsem o yıllara
bir dönebilsem



Siz’sizliğe ihtiyacım olduğu için bağışlayın beni
Çünkü
haziran yağıyor dışarıda
arnavut şarkıları sırılsıklam
esmer bir adam gibi ağlıyor sokak lambası
sessiz ama heybetli
ben camdaki buğu kadar
içli ve yitik

Ah nasıl da kalabalık içim
kayboldum işte
yine bensiz kalkacak o isli tren
bir küfür savursam duyar mı annem
hem
bıraksam kendimi
nereye gider ki