1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
763
Okunma
Bir ressamın boyalı kalan fırçasında
Bilinmeyen bir mana durur o manzarada
Bakmayı bildiğinde veda diyen bir sevda
Koca tuvali dokuyup yolcu eder ressamıyla
Bende senden kalma bir fırçayım aslında
Her anında durur iken yanı başında
Gönül tuvalinde ki karayı boyayıp aydınlığa
Aşk diyerek bir başkasına yar olmanla
Ne denir ki düşünüldüğü zaman
İnsanı kederden kedere boğan
Yalnızlığa ebediyet denen an
Bu elvedadan hayata yazılan roman
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz