6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1869
Okunma
Koşarken eteğinde dağın,
İncitti ayağını.
Yalnız tarlalarda büktü
Belini pamuğa.
Sanmayın bir lokma,
Islanan türküyü çizdi,
Bellediği toprağa.
Arıtmak istedi çakılları,
Belli ki bizi eledi.
Çakıllar ki; bizi bizden etti.
Kapattı dost meclisini.
Dayanamadı anam,
“Kurulsun” diye emir saldı.
Tez topladı bireyleri.
Yalnız o konuştu.
Sonra bir türkü;
“ Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana,
Bilmem söylesem mi, söylemesem mi?”
Anladım anne, anladık.
Doyunca unuttuk…
Yalnız yaşanır sandık;
Yalnız doğduk diye.
Tez varalım anne,
Diyelim, yetişelim.
Bayrak açalım efendiye,
Susmadan haykıralım!
Baston yutmuş beylere….
2003
Elvan USUL
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz