Kurşuni kent...Hüzün soluklu şehir...Aşk demleyen şehir...Şiirlerinizde"şehir"imgesi,kişileştirilerek,adeta insan yüreğini simgeler olmuş...Ne hisseder,neyi yaşar,nelerle ağlar ve gülerse insan,şiirlerinizdeki şehirler de, onu yaşıyor mısralarda...Hele gecenin,o ağır tahrik altında cinayet işleyişini betimlemeniz yok mu ya...Nedense,cinayetler hep gece işlenir.Sizin gece de cinayetini kendi içinde işleyerek,konuya farklı bir açı kazandırmış...Aşkın ölmesiyle,ayrılığın da kaçınılmaz bir son oluşu ise,finale yakışmış...Hem de,aşklar mezarlığına son sürat gömülmek için...Her dize,ayrı bir imgeyle sarmaş dolaş olunca,haliyle şiirinizdeki mesajı algılamak da zaman istiyor...Sonuçta,emek verilen her eser,takdire layıktır,ama öyle tebrik ederimlerle geçiştirilecek cinsten değil...Tebriklerim,kişileştirme sanatındaki ustalığınıza ve imgeleri,diğerleriyle uyumlu birer üslupta buluşturmalarınızadır...Selamlarla...