Ben karamsar bir muallim,
kendi nefsime ders veren.
Vicdanın suskun bir alim,
Bedenim çıplak hidayete eren.

Çocuklarımdan birini sattım,
Adı tamahkardı,isyankardı,
Kabuslarım yaparaktı,sözlerimle yaktım,
Fani adalet kiralıktı,beleş satıldı.

Zamaının kıyısı dipsiz uçurum,
Allahtan,ipe bağlıydım,
Yoksa aşağı yuvarlanacaktım.
Fazla merak ateşli yurdum,
Şükür Rabba yalnız kalacaktım.

Fırtına başladı,talih kuşum lodosa kapıldı,
Yorgun şair ağlayarak büyüdü,
İman güneşim parlak kalemgahtı,
Önceki hayatım başıboş bir virgüldü.

Dünya bağım aşk-ı müharibeydi kesildi,
Darbey-i ruhuma derman Esmaü’l Hüsna,
Duygularım yakın mesafeden yere serildi,
Kavuşturun beni Rahman huzuruna.

Paslı mızraklar kanayan yarama saplandı,
Şifelendi huzura giden yollarım,
Duvarlarım kin ve öfkeyle kaplandı,
Çalındı kızıma yazdığım mektuplarırm.