Susmalısın dediler her şey söyleme yeter
Zamanın keskin dişi iz bırakır yakanda
Başında esecektir yalnızlık rüzgârları
Kim söylüyor fütursuz susuyor herkes her gün
Biraz daha dikkat et şiirini yazarken.

Korkmuyorum bir şeyden içimde varken panter
Al bayraklı tabutlar dolaşırken her yanda
Görmezden gelemem ki yürek yakan narları
Değil miyiz hepimiz öfkeli kırgın üzgün
Ben yazmışım ne olmuş muhalifçe gıyaben.

Göğsümde atan yürek değil midir bir nefer
Uğruna can veririm gerekirse kurban da
Yıktırmayız kimseye yüz yıllık çınarları
Bölünmez böldürmeyiz vatanımız bir bütün
Başına dağ yıkarız şehitlere mahsuben.

Susarsak bu halimiz olmaz mı daha beter
Elbette patlayacak içimizde volkan da
Göreceğiz mutlaka şehitsiz baharları
Kardeşçe birleşerek yurdu kurmadık mı dün
Yeniden birleşiriz neden duralım neden?

Zafer naralarını attırır bize kader
Sükûnet geri gelir rahat eder vicdan da
Pislikleri kapatır kan dağının karları
Güneşini görürüz kararmayan gündüzün
Yazarım içtenlikle sus dense de susmam ben.

7+7 heceli, her bölüm kendi içinde kafiyesiz, bölümler arası sıralı kafiyeli Afet’çe şiir.