O suya ben taş attım Çünki bitişi mevsimin
siyah çalıya ben taktım o cemresiz baharı
serçeler uyurken henüz saat salının ilk nefesi
kırdım zamanın zembereğini Apoliptikanın çığlığında
itirafımdır o iki güvercini ben vurdum (T) sokağında
ben çizdim krokisini şarapnelle kör edilen çocuğun siyah gözlerine
Babilin kapısına tanrı tavsirini ben koydum kadim bir intiharla



Eskimez yüzün soytarı günahla kutsanan en cüce adam
bir iblis eli örer mutlak Aurana araftan yansıyan vebalı
zaman kırılması - izafi diyedir unutmak şerhi okunan pi
her dediğin yasal kurgunun ceset üzerindeki tahakkumu
manipüle edilmiş zaman ağında (örümcek) magranda son ruh



Oturalım , akşam hep geç olur bu şehirde
birazdan yıldız mavileşir ve ben gözlerinde deniz geçen kadını özlerim
masamız en yoksul şiirlerle donatılır, bir kent ötede martı telaşı
iki çay bir simit derken gün devrilir yine boşluğum üstüne
anımsarım son bir eskidir dilin agrıyan dişe değmesi gibi
hiç kimseden çıkarılan hiç bir şey kadar değidir hiç bir şey



Söylemiştim hayal kolleksiyoncusuyum ben
gölgeler alırım eski masallardan deşifre edimemiş söylenceler
içimize sızan en insan acılar alırım inin de henüz küf
avuç içi kadar yer tutan bir ömrün şarlatanından en tutsak, en zai




Eylemsiz duruşumuzdandır, Milyon ton mezar toprağı üstümüzde
buzul bir dağın lavından göç eden sulietler gibi
beyinomuriliğimize iliştirilen korkumuzdandır tarvmatik pazıl
suya atılan cin taşlarndandır yansıma yanılasama yalansıma
lanetidir ihtimal Darvin amcanın ya da Che’nin
tam da bu yüzdendir hiç bir peygamberin çalmaması kapımızı...






CC_