Kayboldun ya ortalıktan deniz artık coşmuyor
Sensiz kalan vilayeti kül etmeyi isterdim
Rüzgâr bile sessiz kaldı gökyüzünde koşmuyor
Elimdeki dikenleri gül etmeyi isterdim.

Tutuşturdu yüreğimi zamansızca kaçışın
Başakları acımasız örseledi sırların
Şimdi beni deli etti aramızı açışın
Rengi soldu susuz kaldı senden sonra kırların.

Hırsız gibi yüreğime giriverdi karanlık
Gece yatıp uyuyunca nice kâbus doğuyor
Üşüyorum titriyorum korkuyorum bir anlık
Hızla atan kalbim gibi bedenim de soğuyor.

Yüreğime gergeflerle işlemiştin aşkını
Bakışların filizlenir gözlerimde bu gece
Hayallerin durdurur mu gözümdeki taşkını
Kimin aklı yetecek ki çözülür mü bilmece.

Sessizliğin yüreğimde can acıtan kor olur
Yakacağım demiştim ya yüreğimde sen varsın
Sensiz kalıp bu şehirde hayat sürmek zor olur
Caydım artık tutuşturmam herkes gibi yanarsın.

Aldatılan bir çocuğun bağrındaki boşluğu
Yalanların izlerini kim silecek acaba
Kara desem olmaz belki hüzün veren loşluğu
Açılır mı ışıkları can evimin ey baba!




15 heceli, 4-4-4-3, çapraz kafiye, babasını kaybeden bir çocuğun isyanıdır.