Hasan Karaşahin’e ithafen
....
hüzünlere boyanan
sakallarına gizlediği umutla
özgürlük türküleri eşliğinde
renkli balonlar satıyordu
rutubetli duvar dibinde
çocuklara şiir sesinden
silinmiş bir alfabeyle
maviye belenen şiirler d’üşüyordu
barışa adanan yüreğinde
ve bir dev yürek
son yolcuğuna uğurlanırken
tozlu raflarda kalan
kitabın ön sözünde
ömrünün özeti geçiyordu
düş kentinin yaralı kuşları
çarmıha geriliyordu kanatlarından
hayatın son sahnesinde
iniyordu perdeler yavaş yavaş
sevdiklerine veda etmeden
öyküleri yarım kalanlar kervanına katılıyordu
tekrar bir bebeğin gözlerinde doğmak üzere
yasaklı
dünyanın yasaksız uçurumundan
bırakıyordu
çocukluğunu
...
baba yürekli can abim ışıklar içinde uyu
Meltem Kınıc