Gidişini gördüm önce rüyamda.
Sonra zaten gittin.
Aldılar seni benden.
Hem de yüzüne bile bakmak istemediğim,
Ama bakmak zorunda kaldığım insanlar yüzünden.

Gittin...
Ve ben,
Aylarca uykularımdan ağlayarak uyandım.
Kabuslar gördüm.
Her gece dört duvar arasında,
Üşüyor mu diye düşünerek yaşadım.

Şiirlerden kaçtım,hiç yazmadım seni.
Olur da yazarsam,
Göz yaşlarımı tutamam mısralarıma düşersin diye.
Gözlerimden düşürmeye korktum ben.
Göz yaşım da olsan, kal istedim.
Gitme istedim.

Hep korktum, insanın babası yanında olmayınca;
Güçlü olabilir dayanabilir mi diye.

Ve ben hala korkuyorum baba.
Belki alıştım yokluğunda ki acıyla yaşamaya.
Belki alıştım bu göz yaşlarına
Ama ben hala korkuyorum baba.

Ve sonra...
Ve sonra yine şiirlerime sığındım.
Belki çok göz yaşı döktüm ama;
Olsun ben yine de,
Senin gururla okuduğun şiirlerime sığındım.


-Büşra ÖZEREN