Dizelerim serseri, yazıyorum, yazıyorum yazıyorum... Sonra gözlerin geliyor aklıma bütün anlamı yitiyor herşey...Güneşin, dağların, çam kokusunun, kekliklerin ve yüreğimin karanlıklarında açan ışığın. Bir duyuyorum dilinden adımı, bir susuyorum. Sonra karanlıkta kalıyorum, sen perdesi hiç açılmayan bir evin koridorlarını ablukaya almış bir prenses... Kar yağıyor gecenin aydınlığına, ışıl ışıl, mevsimler korkuyor gözlerinden, denize merhamet dileniyor martılar, bir de soğuk bu evin perdeleri. üşüyorum... Adını ezberlemeye bir vakitten az kalmıştı, ama ben ölüyorum... Odanın bir yerinde bir örümcek ağı gördüm, temizleyeyim dedim, yaklaşınca kokunu hissettim, iyice dağıldığımı iki sene sonra o an farkettim... Bu arada saat gecenin üçü, ben darmadağın, sen soluksuz, burası soğuk, mevsim kışa dokunuyor...
Neyse dolabımda iki mısra şiir buldum, buralar hep şiir.. Televizyonun üstü şiir, odanın köşesi, perdenin hisi, rafların üstü, ayakkabı kutusunun kırık yanı şiir, kapımın aralığı şiir... Şiir bulaştırmışsın hep buralara.. Hep buralar, buralardan uzak... Sen uzak, ben gözlerimden uzak, sigaramın dumanından uzak, yazılarımdan uzağım... Lafı çok dolaştırdım bu gece; şiirlerin ağlıyor içerde, bir parça şiir koydum onu ısıtıyorum mutfakta o da bir tatsız, bir şiir yakıp içeyim diyorum onunda tadı yok.. İşte bahar böyle be prenses, kokusuz, yapraksız, sarısız, şiirsiz bir bahar düşün... İşte sensizlik böyle prenses... Aaa bak şuraya bir şiir tutuşmuş;
...
Devamını oku »
Sen olmasan sevdiğim, şiir nerde ben nerde.
Ne olursun hiç gitme, ilhamınla sar beni,
Sen olmasan sevdiğim, şair nerde ben nerde.
Bir şiirsin sen yarim, ben sadece yazanı,
...
Devamını oku »
