Boş kalbine huzur neşe dolmuyor
Bu seven kalbimden hiç anlamıyor
Nasıl anlatayım söyle sevgilim

Kurbanın mı bilmem kölen mi olsam

...

Sevmek, öyle güzel bir duygudur ki, onu rüyalarında görürsün..
Estimi sımsıcak rüzgar, sevgi meleğin, sevgiyle yüreğine girer..
Virane olmuş, kalbini verirsin, yüreğine girer, tüm güzelliğiyle..
Gerçeğini, hesaba katmadan seversin, o sevgi meleğini..
İnce ince işlersin, sevgi meleğini yüreğine, tertemiz sevgine..

...

Bağrımıza da yanan közlerimiz var
Yaza yaza geldik biz erenlere
Sevgiyi ekeriz biz gönüllere
.
3.12.2016

...

Sende bir engelli ola bilirsin
Sendeki bu kibir ney insan oğlu
Sende bir engelli ola bilirsin

Yaratan isterse can verir taşa

...

Eylülün sonuydu aktın gönlüme
Gönülsüz bakmıştım her yüze inan
O ekim sabahı geldin ömrüme

Ölümsüz istedim sevmekten öte

...

Yalnızlığın fotoğrafını çekiyor sanki gözlerim !
İki deniz havası çekeyim diyorum !
Olur ya özgürlüğün timsali !
Onda da yok sevilmenin neşesi !
Her boşlukta özlemin sisleri ...

...

yarım kaldı...

halbuki
ne güzel anlar
yaşardık seninle...

...

sana
aşık sitemkarın sitemleri
sevgili

aramıza girmiş uzaklar

...

…Umut var mıydı sevgili? Bizim için var mıydı? Bize hiç uğradı mı bu umut denilen şey? Ya da biz mi yoktuk umut için. Neredeydik, umutla buluşamadık. Umut neden bizim kapımızı çalmadı bir sabah vakti. Umut neredeydi, nereliydi, nereden geliyordu biz onu neden kaybettik?
Belki çok uzaktaydı. Dağlarda, zindanlarda, şehirlerin ücra köşelerinde, istasyon raylarında, otobüs terminallerinde, ağaç yapraklarındaki çığırtılı rüzgar sesinde. Bir yolculuk yapıyordu o da kendince. Bir yerden bir yere göç ediyordu kalıcı kalabilmek için. Umut denizdeydi. Denizin hırçın dalgalarında, mavi suyunun güzelliğinde, canlılığında ve yalnızlığındaydı. Belkide gökyüzündeki yıldızların ışıltısındaydı. Ay ışığının parıltısında, gece karanlığının kuytusunda, gözlerimizin göremeyeceği kadar kör ve derin bir noktada, kuyudaydı.
Biz hiç görmedik umudu ve umut yoktu bizim için.
… Umut var mıydı be sevgili? Nereliydi, belki de vardı ama bizim için yoktu. Belki de sandığımız kadar uzakta da değildi bu umut denilen şey. Aslında umut hiç te uzakta değildi. Çok yakınımızdaydı. Yıllarca onu uzaklarda boşuna aradık ve boşuna bekledik sabırsızlık içinde.
Umut; gözlerinin ışıltısında, teninin sıcaklığında, yüzündeki tebessümde ve dudaklarındaki o samimi gülüşündeydi. Kalbine gömülmüştü umut.

...

Belki binlerce boş söz, alkışlıyor alıklar!
Kendine bir yol bulmuş, belli ki tüm balıklar
Bırakın boş sözleri , sevgi insan olmaktır

Söz karın doyurmuyor ekmek verin,aş verin

...