Gölgeler içinde kalan bu şehirden,
Defalarca kaçmak istedim bir bilsen,
Yadırgadığım gülümsemelere sarılarak,
Uzun ömürlü hayal kırıklıklarımı asarak,
Üşümüşlüğümü de her durakta bırakarak...

...

Hadisi Şerif


Müzeyyen hazırladı tabakları

...

Suskunum sanırlar,
oysa içim kopan bir gök gibidir.
Sözlerim sessiz,
zihnim en gürültülü yerdir.

...

Kovsam da kapıyı çarpıp gideme...
Bir daha doğruyu yanlışı ayırt edeme...
Bu Dünya da sevenin olmasın!
Hayat boyu ne derdin tükensin!
Ne de çektiklerinin acısı dinsin!

...

Yokluğun kadehinde saklıydı ömrüm,
Ağlardın, içtiğim hicranları bilsen Nihal’im.
Senden uzak geçen, solan bir ömürdü,
Ağlardın, aştığım dağları bilsen Nihal’im.

...

Sessiz
Derin
Uzaklarda
Orada gece hiç bitmez
Hüzün yıldız gibi dizilir

...

Sen, hayatın en büyük dersini veriyorsun aslında. Büyümek için sonsuz alana ihtiyacın yok. Sınırlı bir alanda bile, tüm enerjini yukarıya, ışığa doğru yönlendirebiliyorsun. Her yeni yaprağın, her açan minik çiçeğin, direnişin ve umudun bir kanıtı. Sen, "Yaşamak, bulunduğun yerde en iyisini yapmaktır" diyorsun, sessizce.
Bazen unutuyorum seni sulamayı. O zaman yaprakların buruşuyor, başın hafifçe eğiliyor. Ama sonra o can suyunu aldığında, saatler içinde tekrar dimdik duruyorsun. Bu affediciliğin, bu yeniden canlanma yeteneğin, beni utandırıyor. Çünkü ben, bir kez darbe aldığımda, günlerce kendime gelemiyorum.
Senin hayatın, benim için bir ayna. Saksının duvarları, benim kendi kendime ördüğüm korku ve tereddüt duvarlarım. Ama sen, o duvarlara rağmen yeşeriyorsun. Ve ben, sana baktıkça, benim de bu küçük, dar dünyamda kocaman göklere değebilecek kadar büyüyebileceğimi anlıyorum. Sen, bir saksıya sığdırılmış en büyük ilham kaynağısın.

Hüseyin TURHAL

...

Kaşlayan bir aşk saklıdır
Taşlayan bir aşk saklıdır
Her yerde ki her yerde ki

Öz sevler bir aşk saklıdır

...

Kazıklanmayı önce yakınından öğrenir İnsan!
Düşmandan bilir zarar geleceğini...
Onun için sakınır korunur... Amma kazıklanmayı ilk önce dost bildiği yakınından öğrenir İnsan!
Öyle ki, kimi ne, can dersin! Kimi ne, canan!
Hepsi de yara açıyor gönülden!

...

Sakalın iki deste,
Gönlün değil abdeste,
Haramın izi vardır,
Aldığın her nefeste.

...