Ömrümün son deminde gelsen neye yarar ki
Hiçbir faydası olmaz dönsen bile geç oldu
Artık kadir kıymetim bilsen neye yarar ki

Gecenin bir vaktinde uykudan uyanırken

...

vedasız bir gidişi.
Yoksa beklemek miydi umarsızca.
Bir belki ye sığdırabilmek miydi
yere göğe sığdıramadığın sevdanı.
Yoksa ağlamak mıydı

...

Bir söz müydü dudakta,
yoksa kalbe işleyen sessiz bir dua mı?

“Sevgi,” derdi,
“önemsemektir… hissettirmektir.”

...

Bulunmadı ilacı,
Gelmedi başım tacı,
Neyleyim ben, neyleyim

Olurum kâhi bikes,

...

Yılanın başının bin bir gözü var
Şahmeran süt döker yanında onun
Kuduzun kalbinde bin bir özü var

Minareyi sokar derin yerine

...

Yılanın başının bin bir gözü var
Şahmeran süt döker yanında onun
Kuduzun kalbinde bin bir özü var

Minareyi sokar derin yerine

...

senin  olduğun  bir dünyada  . . .
ışık dediğim  şey  , kara gözlerinin hemen  yanında
gecede neymiş  ;
sabah  seninle  doğar, akşam dediğim  bakışların/da
zaman bile  adını  fısıldadıkça

...

Gülmek benim neyime…
Ben en son ne zaman içten güldüm, hatırlamıyorum bile. Dudaklarımın kıyısına değen o sahte tebessümler var ya… işte onlar sadece insanlara “iyiyim” yalanını anlatmak için. Oysa içimde susturamadığım bir fırtına var. Ne zaman biraz gülmeye kalksam, içimden bir ses çıkıp “senin neyin eksik ki güleceksin?” diye soruyor.
Gülmek benim neyime…
Benim payıma düşen hep susmak oldu. İçimde büyüttüğüm acılarla konuşmak, geceleri yastığa sessizce dökülen gözyaşlarıyla dertleşmek… Herkes kahkahalara karışırken ben kendi içimde dağıldım.
Bir zamanlar ben de gülerdim. Hem de öyle içten, öyle hesapsız… Ama hayat en çok gülen yerimden kırdı beni. Şimdi güldüğümde bile içim kanıyor. Çünkü bilirim; benim gülüşümün altında koca bir eksiklik, koca bir yokluk yatıyor.

...

Ne anam var nede babam
Bayram bizim neyimize
Sırtımda yoktur abam
Bayram bizim neyimize

...

Güneş batıp da göz düşe dalınca
Özleme boğulup sessiz kalınca
Yüreğin gel diye haber salınca
Sen o zaman sabır neymiş anlarsın

...