Biliyorum anlamlı bir hayat yaşamak istemenden dolayı bu yorgunluğun.
Utanç gelir , hayâ edersin haddini aşmaktan .
Kimse bilsin istemeden sadece kendi benliğinde.
Işığa açılan bir yolda yürümektir gayen..
Kim olduğunu bilmeden nedir bu hadsizce duruş.

...

BENDEN SONRA KİM SUSAR

Sana dair son cümleyi boğazıma düğümledim.

...

Yedi eminde çürüdüm
ben kendimi bırakalı şu hana
helal gelmesin diye
Beytülmala, kula

...

Yürüdükçe
Takip edildiğimi fark ettim
Hatta benden önce gidiyordu
Anlayamadım
Hem takip ediyor

...

Ne anlayan nede anlamak isteyen
Bulamazsın

Herkes kendi derdin de o halde sende
Kendi derdine düş

...

Hasretler içinde bu gönül bir sana kandı yine
Bu ayrılığın bu acının tarifi yok asla inan bana
İçime attığım ne varsa kıyametim oldu yana yana

Yaşattığın her acı bedenimde bir iz gibi geçmez

...

neresi bilmiyorum.
biri çocukken düşürdü beni galiba,
toprağa değil de,
içine.


...

Kimisi ihanetin, kahpeliğin deminde,
Biz se Türk'ün harim-i ismetine perdeyiz.
Irkımın benzeri yok, insanlık âleminde,
Bizler Semih Özbey'in, yutkunduğu yerdeyiz.

...

Hep ağladım ben; sessizce, kimsesizce. Gözyaşlarım çağlayan oldu, içimde boğuldum. Kimseler görmedi, kimseler duymadı bu feryadı; ne bir el uzandı ne de bir can yandı bu acıdan. Bu yalan dünyada bir mum gibi eridim, tükendim. Terk edildim her defasında, kalbimin kapıları yüzüme kapandı. En sevdiklerimden bile vefa bulamadım, yaram hep kanadı, kabuk bağlamadı bir kez bile. Her yeni sabah, içimde yeni bir yara açtı, her akşam, yalnızlığın koynunda uyudum ben. Şimdi rahat edin, zira ben gidiyorum, yükünüzden kurtuldunuz benden! Bir nefes kadar yakınken bile uzak duranlar; şimdi bir ömür boyu vicdanınızda sızı bırakacağım, emin olun!

Hiç kimsem kalmadı sanki, ruhum bedenimde bir gölge gibiydi. Adımımı attığım her yerde bir boşluk karşıladı beni. Oysa çok sevdim, çok bağlandım; canımı bile verdim, kıymetimi bilmeden. Ama ne çare ki, sevgime karşılık hep hüsran buldum, hep kırıldım, hep yenildim bu acımasız kadere! Yalnızlık bir yorgan oldu üstüme, soğuk gecelerde titreyen ruhumu sardı. Şimdi sonsuz bir uykuya dalıyorum; belki orada bulurum bir teselli, belki orada kavuşurum hiç tatmadığım huzura... Ruhumun son fısıltıları bunlar; sizden son isteğim, son çığlığım!


...

Kimisi içten sever, kimisi dıştan.
Şefkat bağı ayağa dolanmaz ki
Kimisi içten sever, kimisi dıştan.

Kızar, ama sevdiği içindir o

...