İçimde kulaklarına varamayan hislerim var.
Sen benimle yaşarken geçmeyen hasretin,
Düşünürken seni akıttığım gözyaşlarım var.

Yaşanan onca şeye ihanet etmeyen bir ben,

...

Bir hapis ben içeride, sen dışarıda.
Özgürlüğüm senin ellerinde,
Yaklaşamadığım bir ateş vücudunda.

Seni düşünmek, seni özlemek yasak.

...

Sensiz kalan gönlümde neler var bilebilsen
Belki hiç duyamazsın kulakta çınlamazsın
Gözlerim yaşla dolu yetişip silebilsen

Yıllar yılı seninle birlikte nefes aldık

...

Ne kutsal bir kelime halkın dilinde,
Ama nasıl da yanlış okunur kürsülerin sesinde!
Bir lokma ekmek bulamayanın sabrı,
Sarayda oturanın işine, çok yarar bu...


...

Yine aynı yüz, aynı bakış.
Suskunluk denizinde bir gemi,
Ne bir ses, ne bir alkış.
Yalnızlık bir hançer gibi,
Sırtıma saplanmış.

...

Çekersin yükü, ama payı sana düşmez aşın.
Her lokma başkasının, her nimet beylerin,
Senin payın: ter, gözyaşı, kırık dişlerin.

Kervan yola çıkar, semeri sen taşırsın,

...

Bazı aşklar yarım kalmalı,
Ama geri kalan yarısını ne yapmalı?

İşte, hayatın anlamını değiştiren kelime bu;

...

Bazen her şeyin susması gerekir; tıpkı gözlerindeki o derin sessizlik gibi. İnsan hiçbir şey söylemese de, gözlerinden taşan sessizlik çoğu zaman kelimelerden daha fazlasını anlatır. Hayat dediğimiz şey aslında akıp giden anların toplamıdır; çoğunu fark etmeyiz, çoğunu duymayız ama hepsi içimizde birikir ve zamanla görünmez yükler, ağır hatırlamalar bırakır.

Bir kahve fincanının masada unutulması, yanındaki çayın yarım kalması, sofrada kalan boşluk… Bazen bütün hayatın özeti gibidir. Hep düşünürüm, neden her şey yarım kalır? Neden attığımız adımlar bizi varışa ulaştırmaz da hep yolun ortasında bırakır? Kurduğumuz cümlelerin devamı neden sessizliğe dönüşür? Umutlar neden tam çiçek açacakken unutulup gölgede kalır?

Çalışırken bile zihnimde aynı soru döner: “Bu iş ne zaman biter?” Oysa bilirim; bitmek diye bir şey yoktur. Hiçbir şey tam anlamıyla kapanmaz, her sonun ardında yankılar kalır. Her vedadan sonra fırtınalar, hatırlamalar sürer. İnsan sandığı kadar kolay bırakıp gidemez hiçbir şeyi; geriye mutlaka izler kalır.

...

Bazı aşklar yarım kalmalı,
Ama geri kalan yarısını ne yapmalı?
“Her eksiklikte bir tamamlanma saklıdır”
Ey sevgili, kadınla erkek birbirinin ruh eşiyken,
Gül ve bülbül gibi dikenine boyun eğmişken,

...

Gözlerimde yarım kalmış bir masalın gölgesi,
Ellerimde hâlâ sıcaklığını aradığım avuçlar,
Sesimde yarıda kesilmiş bir ninninin hıçkırığı.

Dünyamın direği bir sabah sessizce yıkıldı,

...