Gülümsemektir,
Gezmektir, hayal kurmaktır,
Mutlu olmaktır yaşamak...
Suların sesini, kuşların cıvıltısını duymaktır,
Çiçeklerin kokusunu hissetmektir yaşamak...

...

demişlerdi umarsızca

oysa gençliğinin alevindeydin
bitimsiz bir enerjinin taşkınlıklarıydı yaptıkların..


...

Okundukça gözden süzülür nehir
Şiddet ile çarpar yıldırım bilirim
Dağlar yankılanır, titrer içim
Yaram kabuk tutmaz, tutsa da sızlar
Her acı, ömür boyu yanar

...

Deponuzu doldurun, piyasa ucuzladı!
Çılgınca fiyatların harareti sönerken
Almak için saldırın, piyasa ucuzladı!

Sivri biber pes etti, zirvedeki yerinden

...

Mutlulukları yarım
Hayalleri yarım
Umutları yarım
Ama gözyaşları tam bu hayatların
Yarım hayatlar var bildiğim

...

Ben artık iflah olmam,sevdiğime haber salın
Ceylan gözleri ile baktığı bir tek anın
Hayali yeter bana,canı sağ olsun hayatın

Söyleyin ona, artık kalmadı benden bir ben geriye

...

cam bir vitrinde unutulmuş
kanadı tozlu bir kelebek değil yalnızca—
onu tarif eden parmak izidir biraz da.

Bir yaprağın altını çevirirken

...

Kimse kimsenin ne yaşadığını bilemez.
Dışarıdan yargılamak çok kolay gelir;
Çünkü herkesin hayatı bir romandan ibaret...

Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.

...

Öyle çok ki vefasızlık
Can sıkıcı ihanet çok,
Bu kalbe ağır yüktür!

YORULDUM

...

(kendi kaleminden sadece kısa bir kesit)

Ben Gazi Şahin’im. 1968’de Malatya’da doğdum. Doğanın cennet dediği bu yerde bana cehennem yaşatıldı. Daha sekiz-dokuz yaşındayken bir düğünde kaybolan altınların hırsızı ilan edildim. Altının ne olduğunu bile bilmeyen bir çocuktum. Karakol bekçisi'nin kulağımı mengene gibi bükerek “Eşşeoğlu eşşek, altınları ne yaptın?” diye sürüklerken, arkamdan bir kızın “Altınları bulduk!” diye bağırmasıyla kurtulmuştum. O gün ruhumda kelebek etkisi başladı. Toplumun önyargısı, Alevi çocuğuna yapılan ayrımcılık, ilk isyanımı doğurdu.

Kısa süre sonra parasını çaldıran bir kansız dan bir tokat daha yedim. “Parayı sen aldın!” diye bağıran adamın şiddetiyle savruldum. İyi ki Kıvrem o an yetişti de beni korudu. 11 yaşımda ise bir kansızın tacizine uğradım. O yarayı ömür boyu taşıdım, kimseye söyleyemedim. Annemden yediğim dayaklar, ailedeki duygusal kopukluk, Hepsi üst üste geldi. Ortaokul ikinci sınıfta “Alevi piçlerine iyi bakın” sözünü duyunca okulu bıraktım. Artık kahvehanelerde, lokantalarda garsonluk yaparak hayata tutunuyordum.

...