orman yürüyüşü çok dokunur,
hele de yağmurun sesinde yıkanırken,
belkide yaş’landım,
bu kadar dokunması, yürekten ıslatması ondandır,


...

Bazen her şeyin susması gerekir; tıpkı gözlerindeki o derin sessizlik gibi. İnsan hiçbir şey söylemese de, gözlerinden taşan sessizlik çoğu zaman kelimelerden daha fazlasını anlatır. Hayat dediğimiz şey aslında akıp giden anların toplamıdır; çoğunu fark etmeyiz, çoğunu duymayız ama hepsi içimizde birikir ve zamanla görünmez yükler, ağır hatırlamalar bırakır.

Bir kahve fincanının masada unutulması, yanındaki çayın yarım kalması, sofrada kalan boşluk… Bazen bütün hayatın özeti gibidir. Hep düşünürüm, neden her şey yarım kalır? Neden attığımız adımlar bizi varışa ulaştırmaz da hep yolun ortasında bırakır? Kurduğumuz cümlelerin devamı neden sessizliğe dönüşür? Umutlar neden tam çiçek açacakken unutulup gölgede kalır?

Çalışırken bile zihnimde aynı soru döner: “Bu iş ne zaman biter?” Oysa bilirim; bitmek diye bir şey yoktur. Hiçbir şey tam anlamıyla kapanmaz, her sonun ardında yankılar kalır. Her vedadan sonra fırtınalar, hatırlamalar sürer. İnsan sandığı kadar kolay bırakıp gidemez hiçbir şeyi; geriye mutlaka izler kalır.

...

Hayat böyledir…

Bir intikam sunar önüne,
Öfken bir mezar açar,
Tuttuğun el götürür seni oraya,

...

Ne umuyorduk neler bulduk gönüllerin ateşi söndü
Rüya mı gerçek mi belli değil kırık dökük kaldı düşler
Her insanın hayali var gençlerin hayalleri bir bir göçtü

Kimi hayata tutunabilmek isterken kaldı biçare

...

her akşam içiyorum
kederimden
cezasını çekiyorum
bin bir cefanı çekiyorum
acı hayatın

...

İstediğin gibi olmayabilir
Çökme hallerin olmasın
Mutlaka bir gün tesadüfler diyelim Kabullendiğinde
İşte bu diyebileceğin
Adını koyamasan da

...

ona göre hazırlık yap dünya da kayıp etmiş görüleceksin

kısa görüşlüler dünya da yaşarlar bunu fark ettiysen
sen bir şeylerin farkındasın demektir

...

Herkes gibi dünyama kendi gökyüzümü çizdim

İçine artılar eksiler dizdim, sonsuzluk ekledim


...

Sıkıntıları avantaja çevirmeyi bilmek,
Mücadeleyi yarına bırakmamak,
“Seni seviyorum”u dilde mahkûm etmemektir.

Hayat; anı en iyi şekilde yaşamaktır bence.

...

Gelmeyeceğini bile bile…
Bazen beklemek bile bir tür varoluş,
Sanki sessizlikte kalbim nefes alıyor.

Düşünüyorum olmayan kızımızı,

...