Hayat; içinde olduğun anı eğlenceli kılmaktır,
Sıkıntıları avantaja çevirmeyi bilmek,
Mücadeleyi yarına bırakmamak,
“Seni seviyorum”u dilde mahkûm etmemektir.

Hayat; anı en iyi şekilde yaşamaktır bence.
“Dün” yaşandı; keşkeleri bugüne bırakma.
“Yarın”ın planı neydi ki?
Beklemek mi lazım yoksa
Dizginlemek mi bugünden?

Bazen kalleşçe fısıldar duygular kulağına:
“Bunu da yap, bu da eksik kalmasın…”
Yapmak istersin bir anda,
Ama yapamazsın.
Düşünürsün, bir milyon kez düşünürsün,
Neyin doğru olduğuna bile karar veremezsin.

Bir telefonla ağzının tadını bozana
Ağzına geleni söylemek istersin,
Ama susarsın.
Bildiğin için susarsın;
Sabahın sana kâr olduğunu bilirsin.

Ve sonra…
Sabah olur, uyanırsın.
Bir gülümsemeyle dersin ki:
“Lan, bunu da s*ktir et.”

Hayat değil mi bu? Oyun işte…
Takmamak lazım.
Hayat, oyunu iyi oynayanların dünyasıdır.
Hayatı eğlenceli kılmaktır, bu bence.

Sen de yap böyle;
Bana sevdiğini söyle.
Ama hiçbir zaman belli etme bu oyunu bana.
Oyunu iyi kur, iyi oyna,
Çünkü ben sevmem oyunbozanı.