Buz tutmuş gözlerinle,
Susarak gel/me.
Yakarım.
Penceremde yıldızlar yanıyor,
"sen"dedikçe.

...

sessiz sedasız birazda içli
yüreğimin atışları..
oysa
eskiden avuçlarımda atardı
sığmazdı sanki yüreğimden taşardı..

...

Kollarında sabahladım
Bir ömre bedel anlardı
Seninle yaşadıklarım
Tükenmişti hasretin

...

Damlayınca dudağa kadehin iksirleri
Umut sönmüş us durmuş gece yaşamı hızdan
Dönülmez yola girmiş gecenin esirleri

Onların sokakları hep geceye mi çıkar

...

Bir saçak altında büzülmüş kuzum
Eksi bilmem kaçta karın bağrında
Soğuktan her yeri yüzülmüş kuzum

Evet, sen haklısın suçum büyüktür

...

Şehirleri hep aptal sanırdım. Bir şeyleri anlamışlar gibi üzerime çullanıyor bu şehir. Kaldırımlarından tut, sahillerine kadar. Beni buralarda bir tek, bu şehrin çıkış tabelası anlıyor. Gece sessiz. Sessizlik üzerimi örtmüyor ben uyurken sabaha karşı içim ürpermesin diye. Üzerimi örtecek kimsenin olmaması, daha çok ürpertiyor içimi. Öyle ki, iliklerimde yaşlı bir Eskimo geziyor sanki. Sanki tenimde gezdiriyor buz gibi nefesini. Üşüyorum. Yıldızlara uzansam yüzüne dokunacak gibiyim. Dualar, hıçkırıklar, gözyaşları, sümük, küfürler... Ağzımdan burnumdan çıkan belli değil. Babanın cesedine sarıldın mı hiç? Annenin üzerine toprak atarken, toprak olup da sarılmak istedin mi öyle çaresizce, öyle sancılı, öyle buruk, ya kalkarsa diye aptalca düşünüp, öyle umutlu...

Tutunduğun dallara erişemediğin zaman, ölümü diledin mi hiç Noel babadan... “Sevgili Noel baba, bütün bir yıl hüzünlü bir çocuk oldum, harika bir ölümü hak ettiğimi düşünüyorum” diye mektup yazdın mı? Yazdıysan eğer bilmelisin ki Noel baba diye pis bir moruk yok. Bunu öğrendiğimde bir annenin yavrusuyla olan göbek bağını kesmesi gibi kestim yaşamakla bağımı...


...

söze nerden ,nasıl başlanır unuttum sanki..
sanki onca şiir yazan ben değilmişim gibi
hoş istesemde ardından sevgili deyip,
ağlayıp zırlayarak
ard arda dizip güzelim kelimeleri

...

yine bir damla uyku yok gözümde…
sıgmıyorum yastıga yataga yorgana!
her zerremin isyanına tek tek şahit oluyorum
dayanamıyorum…
karanlıgın bedenime coktugu yerde„

...

Bütün sözler yalancıysa kulaklarıma, bunun sebebi sensin
Hadi kaldır kadehini yokluğuma iç, bu gece bendensin

Bir ayrılık şiiri yazıyorum yokluğunla bütünleşen
Vuslatı yok, hüznü çok, bana bakan gözleri de yok

...

Sensizliğe bile sarılamadığım kadar yalnızım
Yıldızlar perde çekmiş üzerime
Körebe oynuyorum yokluğunla
O kadar özledim ki seni
Hani derler ya

...