Yarımdı insanlığın gülüşü,
yalnızlığı en büyük haramı sayılırdı yeryüzünde
anlamsızlığın içinden düşen anlamlı bir damlaydı kimisi
Bir tırtılın kozasında beklediği gibiydi yaşantı.
Önce çocuksu bir andı

...

Keşke sende öyle kirlenmemiş,
keşke sende öyle güzel kalabilseydin
belki hala çamurdan pasta yapıyor olurdun bana...



...

buluşuyor olsak
parklarda kırlarda
sarmaş dolaş olsak

biz bize olsak

...

Bir çocuk büyütüyorum, orta yaşta elleri,
Göz altlarında kaz ayakları, ayaklarında nasır bantları,
Bir çocuk yürütüyorum her tarafı mayınlı hayat parklarında,
Gelgitlerinde salıncakların…
Bir çocuk sallıyorum, acıların kucağında, mutsuzluğun gölgesinde,

...

...

haydi değişelim telleri ellerimdeki papatyalarla
özgürlüğün telleri olur mu hiç
teller özgür olur mu hiç Asaf


...

Belini sıkıyormuş gelinliğinin kırmızı kurdelesi.
Çocukluk düşlerini kapatan duvağını takmışlar,
Bu yüzdenmiş başının ağrısı,
Kalbinin sızısı.
Gelinlik diyorum Anna;

...

Sevgili! Aslında hayat sevdiğimiz kişilerden ibarettir
Çünkü tek başına yaşanılmaz
Sevmiyor ve sevilmiyorsan hiçsindir. Ben asla hiç olmadım
Ve içimdeki çocuğu, seninle yasarken öğrendim!
Ben seni hayat, hayatı sen bildim. Ben seni herkes, herkesi sen bilip yaşadım. Ve yaşıyorum hala... Sensizliği bir kere düşündüm sadece ömrü billah. O da hani benden gidersen diye ve anladım ki kimsem yokmuş. Yapayalnızmışım sensizken. O an çok korktum yalnızlıktan, ürperdim. Aslında korkum seni kaybetmekti, hayatı değil...

...

Bu şiiri -2003- yılında Afganistanlı bir çocuğun resminden yola çıkarak yazdım. Afganistan’da savaş var Amerika, İngiltere, Fransa önde olmak üzere müttefikler afkan halkına demokrasi getireceğim diye Taliban a karşı savaşıyor Gazetenin birinde bir resim gördüm beş altı yaşlarında bir Afgan çocuk elinde bir torba çöplerin içinde yiyecek bir şeyler arıyor o an yakınına düşen bir bombanın şarapnel parçalarıyla yaralanıyor çığlık çığlığa kaçıyor fazla uzağa gidemiyor elli altmış metre ötede düşüp ölüyor son nefesini verdiğin de açılıyor o çocuksu masum eller avuçlarında üç beş buğday tanesi yerlere dökülüp kanına karışıyor gördüğüm bu acı tablo karşısında duyularımı bir şiirle ifade etmek istiyorum bütün çocuklara armağanım olsun

AGANİSTALI ÇOCUK -2003-

Sen doğarken aydınlıktı dünya

...

Hey!
Bir ses
Belli belirsiz
Uzak, derinlerden gelen
Kim var orada?

...