​O günün akşamında, taş evin tavan arasındaki küçük odada, eski bir pikabın üzerine bir plak yerleştirdiler. Odanın içine hüzünlü ama umut dolu bir keman melodisi yayıldı. Işıkları yakmamışlardı; sadece odanın küçük penceresinden içeri sızan dolunay, ikisinin silüetini duvara yansıtıyordu.
​Alaz, O’nu belinden kavradı. Müzikle birlikte, adeta zamanın ve mekânın ötesinde bir ritimle dans etmeye başladılar. Bu dans, iki yaşlı bedenin hareketinden ziyade, iki ruhun gökyüzündeki yıldızlar gibi birbirinin etrafında dönmesiydi.
​O, başını Alaz’ın göğsüne yasladığında, Alaz’ın kalbinin ne kadar hızlı ve güçlü çarptığını duydu. O kalp, yıllar önce kırıklarla, acılarla dilsiz kalmış o kalp, şimdi sadece tek bir isim için, tek bir ritimle haykırıyordu.
​"Alaz," dedi O, gözlerini kapatıp müziğin ve aşkın akışına kendini bırakarak. "Sanki seninle birlikteyken hiç ölmeyecekmişiz gibi hissediyorum. Zaman bizim için akmıyor, sadece etrafımızda dönüyor."
​Alaz, O’nun saçlarına derin bir öpücük kondurdu. "Çünkü biz zamanı yendik sevgilim," diye yanıtladı. "Zaman, sadece sevmeyi bilmeyenler için bir hapishanedir. Bizimki gibi derin bir aşk, zamanın sınırlarına sığmaz. Biz bu dünyadan göçüp gitsek bile, bu odada, bu şarkıda, bu dolunayda bizim aşkımızın rezonansı kalacak. Kalbi kırık bir çift bu şarkıyı dinlediğinde, bizim sevgimizle şifalanacak."

...

İçinde gemiler olsun ama karadan
Sızlatsın suları giderken menzile
Alevle yanana od olsun sahte sözlerle

Kelimeler mor çiçeklere değsin

...

Hep sessiz yüreğim bir garip halim
İçimde dinmeyen sızı var benim
Sonunda anladım yıllarmış zalim
Ömrümün özeti hüzündür benim


...

Tozlu bir çekmecede
Bakmaya korkuyorum
Yine dağılırım diye..

Bu odalar sessiz şimdi

...

Aşk dikenli bir yoldur sevdiğim,
Ayağını yalın vurma yanarsın.
Ben bu yola canı feda eyledim,
Kolay sanıp sakın girme yanarsın.


...

Bir hayalim vardı...
Ne büyük şehirlerde kaybolmak,
Ne de kalabalıklarda kendimi bulmak.
Ben, Sevdiğim adamla birlikte

...

ne şehirler aktı.
Bense onurla seyrettim
kendi can verişimi.

Bir sevgi nasıl yaşar,

...

Hamsiye alık derler, en akıllı sardalya.
Seccadeyi serdiler , dikeyine yokuşa.
İha-siha irtifa, selam verdik her kuşa.

Duyar duymaz müziği, sağa meyilli dönün.

...

sonra işte büyüdüğümü söyleyip
bağladılar
kazıyıp avuçlarımdan sene ait olanları
tanrının gazabından dediler


...

Ben ağaçlara
inanırım
sayesinde
çiçeklere
çiçeğin içinde

...