Irk üstüne

Dünyada kaç ırk insan yaşar bilmiyorum. Klişedir hep yetmiş yedi millet denir. Belki daha az belki daha çok, hem insan, insan olduktan sonra çokta üzerine düşmemek gerek. İnsanın ırkıyla, benim düşünceme göre, soyuyla sopuyla övünmesinde daha doğal bir şey yoktur. Ancak ve ancak bunu yaparken başka milletlere halklara hakaret etmeden, aşağı görmeden, düşmanlık etmeden yapması önemlidir. Aksi işte ırkçılık ya da bilinen ideolojisiyle buna faşizm denir.

Milletler devlet olarak birbirine savaşmışlardır. Düşmanlıklar sürmüştür. Halklar birbirine düşman olmamışlardır onları devletler çatışmasından uzak tutmak gerekir.

İnsan yüzünü görmediği, dilini bilmediği, coğrafyasında yaşamadığı insana neden düşman olsun ki akarı kokarı çıkarı birbirine değmeyen bireyler olarak.

Aslını inkâr eden haramzadedir amenna, başkasının aslına astarına dalaşmakta beyhude bir uğraştır. Olsa olsa bu bencil haset insanlığını tamamlamış eksik insanlardır. Ya da yanlış bilgilenmenin cehaletidir

Bir zamanlar başka bir sitede yazarken ana dilimden bir ata sözü yayınlamıştım. Tanınan ( o sitede) bir bayan yazar ‘ a bunların da ataları mı varmış’ diye yazmıştı. Kimseni taş dibinde ağaç kovuğunda çıkmadığını anlamak okumak işi değil insanlık gereği olsa gerek.

Bütün dinlerin metinlerinde insanlığın tek noktada var olduğu beyandır. Bu bir dünya kardeşliği değil mi, bir yandan inanan insanlar olacağız, diğer yanda kindar düşman olacağız. Dünya din savaşları ırk savaşları yüzünde milyonca insan katledip taş üstüne taş koymayarak bu günlere gelmiş. Hala aynı yolda yürümenin ne insana ne devletlere faydası vardır.

Son sözüm Irk güzeldir ırkçılık kötüdür.

Coşkûnî