İnsan, yaşadığı yılların toplamı değil, göğüslediği fırtınaların ve büyüttüğü umutların bir yansımasıdır. Aynadaki yüz, sadece birer çizgiden ibaret değildir; her bir kırışıklık bir sabır sınavının, her bir bakış ise sessiz bir çığlığın izidir.
Gerçekten de zaman, takvimdeki rakamları değil, ruhun omuzladığı o görünmez yükü taşır yüze. Kiminde fedakarlığın asaletini görürsünüz, kiminde ise haksızlığa karşı eğilmeyen bir başın mağrur duruşunu. Bir şairin yüzü, dizelerine sığdıramadığı o uçsuz bucaksız kederin haritasıdır; bir annenin yüzü ise karşılıksız sevdanın en berrak aynası...
Yazdığımız her harf, hissettiğimiz her sancı bizi biz yapar. Önemli olan kaç yıl yaşadığımız değil, o yılların içine ne kadar hakikat sığdırdığımızdır. Çünkü kalem kırılsa da, söz uçup gitse de, o vakur duruş ebedi bir imza gibi kalır zamanın ortasında ve yüzde.
31 03 2026