Birileri...
Hâlâ bizi ilkokul çocuğu sanıyor!
Kirli camların arkasından hayata bakıyor!

Dedim ne oluyor?
Şevket dedi: "Yüreği ortalıkta geziyor!"

Birileri...
Bize edebiyat yapıyor,
Kelimeleri getirip ortalığa döküyor,
Etrafına bir de şerit çekiyor,
Kitapları kendine kalkan yapıyor!

Dedim ne oluyor?
Şevket dedi: "Kişiliğini kendi belli ediyor!"

Birileri...
Karanlık bir yolda gidiyor, göz gözü görmüyor.
Birileri...
"Sabaha az kaldı, haberiniz var mı?" diyor.

Dedim ne oluyor?
Şevket dedi: "Sanki yolda gidenler bilmiyor!"

Birileri...
Leğende çamaşır yıkıyor, onu ay ışığına asıyor
Birileri...
"Bak, bu çamaşır makinesi daha kolay!" diyor.

Dedim ne oluyor?
Şevket dedi: "Kendince akıl veriyor!"

Bizim kimsenin aklına ihtiyacımız yok!
Biz bu edebiyatı
ne okul kitaplarından öğrendik,
Biz bu edebiyatı ne
sokaktaki insanlardan öğrendik.

Biz bu edebiyatı hocamızdan öğrendik,
Muhakkak karşılığında bir bedel ödedik.

O yüzden istedik ki...
Bari kirli yürekler bu kelimeyi kirletmesin,
Anlamını bilip kimseye kullanmasın diye...
Biz Vâdîyâtül! Dedik,...

Onur Altınok