- 288 Okunma
- 0 Yorum
- 4 Beğeni
Trajedik Bir Kahramanlık Hikayesi
![Trajedik Bir Kahramanlık Hikayesi](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/219658.jpg)
TRAJEDİK BİR KAHRAMANLIK HİKAYESİ
Hava buz gibiydi.Gecenin en zifirisinde ürkütücü bir ses ile gelen deprem ile beşik gibi sallanmışlardı.
Çocukların" baba" diye seslenen çığlıkları ile hiç bitmeyecek sandıkları "deprem sarsıntısı" bitmişti.
Oda da dolaplar düşmüş, her şey yerlerdeydi.
Bir çırpıda toparlanıp çoluk çocuğunu alıp merdivenlere koştu.
Ufak ufak sarsıntılar hâlâ devam ediyordu.
Merdivenlerden inerken de konu komşunun tek tek kapısını çalıp, " asyağıya inin deprem yeniden başlayabilir, bina başımıza yıkılabilir diyerek yüksek sesle bağırıyordu.
Bazıları onun bağırtılı yüksek sesini duyarak kapıya yöneldi.
Ama kiminin kapısını açıp dışarı çıksa da, kiminin kapısının ardına düşen vestiyerden, kiminin de sarsıntılardan dolayı kapısı sıkışmış, açılmıyordu.
Bina bir an önce tahliye edilmeliydi.
Ailesini binadan dışarıya sağ salim çıkardıktan sonra hiç düşünmeden geri döndü.
Kuranı Kerim Maide süresinin "her kim de bir canı kurtarırsa bütün insanları, kurtarmış gibi olur” ayeti geldi aklına.
Altt kattaki yaşlı teyze ne olacaktı.
Tek başına dışarı çıkamazdı.
Ya hamile Şermin hanım kocası da bugün vardiya nöbetindeydi.O da dışarı çıkmamıştı.
Tek tek kapıları çaldı.
Kimini tekmeyle açmaya kalktı. Kimini eline geçirdiği ne varsa, Bazende omuzunu "vura vura " açtı.
Bazısının elindeki çocuğunu kucakladı, bazısının döküntülerden, dizlerinden inemeyen yaşlı bedenini sırtladı, binadaki tam atmış kişiyi bir kahraman gibi tahliye etti..
Herkesin asyağıya indiğinde emin olduktan sonra o da güvende olduğunu bildiği çocuklarının yanına doğru gitmek için apartmandan çıkmıştı ki üçüncü kattan düşen bir beton parçası üzerine düştü.
Bu sefer o kurtardığı, el attığı binadakiler onun için seferber oldu.
Betonu kaldırdılar.
Ağır yaralıydı.
Ambulansı beklemeden, arabaya atıp onu hastaneye yetiştirdiler.
Ama kurtulamadı.
Sonunu düşünen kahraman olamaz misali o başkalarının canını kendi canından öte bildi.
Başkalarının çocukları yetim kalmasın derken bir kader oyununda kendi çocukları yetim kaldı.
Kahramanlık neydi ?
İleri atılmak ve bir daha dönmeyi hesap etmemekti.
Kahramanlık neydi?
Tehlikeler karşısında cesaret gösteren kimsenin yapamadığını yapan ve güçlü olma özelliklerini elinde bulundurandı
O bir kahramandı.
Tarih onu kahraman olarak yazacaktı.
Kaderinbir oyunu "trajedik bir ölüm" ile birlikte.
Adı o canlarını kurtardığı sokağa adı yazılarak
ölümsüzleşirken evladlarına mirası "kahramanlığı" kaldı.
İşte bazı insanlar cennetteki yerlerini böyle bir anda böyle trajedik bir kahramanlıkla kazanırlar.
Mekanın cennet olsun "Koca Yürekli Adam"
Nevin Aktekin Gülfırat
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.