"Akşamlar" isimli şiir 29.11.2023 15:57:07 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Ben, akşamlarda kendimle yüzleşirim, kendimle huzur bulur, kendimle gülerim, kendimle eğlenir, kendimle hüzünlenirim ve ben, akşamları derin derin soluyup içime çekerim …..
Sabahları erkenden uyanıp kalkarken, garip bir telaşla koşarken otobüslere, tramvaylara ve daha yeni günün siftahını bile yapamamış iken, ben, akşamları derin derin soluyup içime çekerim….
Fabrikada henüz işe başlamışken, arkadaşlarımla, dostlarımla henüz iki laf edememişken ve sıradan bir günün yorgunluğu henüz boynuma binmiş iken, ben, akşamları derin derin soluyup içime çekerim….
Derken; Bir telaştır başlar gün boyu süren, kalabalık içinde yalnızlığa taşır beni, alabildiğince bir yorgunluk küçültürken gözlerimi, ben, akşamları derin derin soluyup içime çekerim….
Evet dostlar! KALABALIK İÇİNDE YALNIZ KALMAK; Açık havalarda nefes alamamak ve güneşli havalarda üşümektir, göz alabildiğince uzanan yemyeşil vadilere bakıp, her yeri simsiyah görerek hayata küsmektir, herkesten, her şeyden kaçma isteği, kendince özgürleşmektir...
Akşamlar; Eve dönüş demektir, garip bir telaşla yeniden tramvaylara koşmak, sevenlerine kavuşmak, sıcacık sarılıp yeniden gülmektir ve akşamlar kendini dinlemek, umutlara yürümektir…
Her daim akşamlarla dostum, akşamlar benim dostum. Ben akşamlarla dertleşirken hep sustum. Yüreğini okudum feleğin, cilvelerine taş koydum, yüreğimle konuştum. Ben akşamlarla dertleşirken hep sustum!...
-Zafer Yanık-[ italik ]
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.