Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Soy/kırım" isimli şiir 27.8.2024 21:41:09 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Bir kurşun atılmıştı yeryüzüne bin oldu Su ile abdest alıyorduk, kan oldu birden Yıkıldı yığıldı kan gölü oldu aniden Ebabil kuşlarını bekler olduk her dem Çünkü uyumuştu insanoğlu neden Dilsiz şeytan gibi izliyor sinsice Kader deyip boyun mu eğmeli Cihad'a yol mu verilmeli Yokki dur diyen bu zulme Haysiyet yoksunu oldu tüm dünya Oysaki çocuklar uyurken sessiz olunur diyorduk ölürken değil Yandı binlerce ana baba yüreği Şehadet onların en büyük zaferi İsyan etmeden teslimiyetin neferi Yürüyor tek yürek Allah'ın askerleri Yeryüzü ile gökyüzünü aynı renge boyayanlar elbet verecek mizanda hesap Oysaki gök mavi yer yeşildi kırmızıya ne gerek Adalet mülkün temeli, hani nerde adalet Hiç bir ülke millet olamadı destek Zulmun dini ırkı mezhebi olmamalı elbet Firavun gibi kızıl denize dökülmeli bir çok millet Yezitlik bu olmadı yakışmadı zillet Uyan bu uykudan ee bi zahmet At üstündeki ölü toprağını ha gayret Başlasın recm Al eline at bi taş kalmadı gözlerde yaş Ne insana ne hayvana ne başka bir şeye Kalmadı saygı kalmadı merhamet Yetsin artık bu işkence yetsin artık bu gafret
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.