Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Mavi kül..." isimli şiir 25.7.2024 11:09:09 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
sırlı bir aynada telaşıma çekilmiş bakışlarım, üşüyor kursağımda dolaşan harfler, üşüyor sağır bir kuyunun zindan muharebesi'nde kalbim
İşte o an cancağızım o an
asma gecenin kül mavisine sarılıyor gözlerim İmlası bozuk cümlelerin sirayet ettiği düş bozumu ellerim, düşüyor hecelerimden düşüyor bir ay'ın gecesinden
sayamadığım, sayıkladığım bir sızı oturuyor gün görmemiş perdelerin yüzüne boylu boyunca bir rıhtıma, uzanır mı bir kum uzanıyor, uzanıyor işte .. ve öylece boşaltıyor yükünü denizlerime
say ki,
göğüne ecelim
say ki,
dilsiz bir ormanım
say ki,
mavi bir kül, denizim
yinede duramazmısın
bir nefeslik içimde (h)içim..
ahh yanmışlığım parmak uçlarıma griy izler taşıyor yolumda çapraz tetikler ateş pusuda ha yağdı, ha yağacak yağmur kuşları dur diyorum dur.. zamana bilenmiş kadavra dur ehlini kaybetmiş dengim, rengim dur surlarında yitirme aklımın heyezanlarını varlık ateşinde söndürme, öldürme közümde ki mavi kül'ü öldümm dur...
~°~ ~°~ ~°~
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.