Bir şiir yazmıştım içim yanarak,
Okuyan ağladı, yazan ağladı.
Methiye dizerek, övgü sunarak,
Şairler ağladı, ozan ağladı.


Hiç önem vermedi şöhrete, şana,
Selamlar yolladı canandan cana,
Döndürdü yüzünü ahretten yana,
Üzülen ağladı, kızan ağladı.


Bir yıldırım düştü sanki bir dağa,
Sararıp, kurudu; döndü yaprağa,
Genç yaşta karıştı kara toprağa,
Baharlar ağladı, hazan ağladı.


Şu fani dünyaya geldi geleli,
Hayatı geçmişti zaten çileli,
Ecel atı geldi beyaz yeleli,
Feraset ağladı, izan ağladı.


Okundu geçmişi gözyaşı ile
Dualar döküldü yürekten dile,
Haberler yayıldı köylerden ile,
Adana ağladı, kozan ağladı.


Doğudan batıya başladı akın,
Bir kuru kavgaydı sanmayın sakın!
Dönüp de maziye şöyle bir bakın,
Malazgirt ağladı, Fizan ağladı.


Zulmün karşısında birer settiler,
Yolu açmak için önden gittiler,
Nice kahramanlar gıpta ettiler,
Terazi ağladı, mizan ağladı.


Dudaklar titredi, boyun büküldü
Yürekler dağlandı, ciğer söküldü,
Ardında binlerce tekbir döküldü,
Salalar ağladı, ezan ağladı.




Sabri Koca