Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"tabii-at" isimli şiir 22.5.2019 23:00:34 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
işitiyorum, sırma saçlı bir gelin gibi yaklaşıyor bana ölüm. kalbimin ezildiği, ruhumun elem ve kederle çürüdüğü, keyfekeder bir yaşamın oltasında bu son günüm. hissediyorum, şehrimin,şehrinin ayaklarına kapanıyor pervasızca, bana gelen yollar,sana koşuyor yalvarırcasına. sevdiğim şarkılar aklını bulandırıyor, hatıralar kalbinde nümayişe kalkıyor. ama sen gurur tepesinden seyrediyorsun benim kahroluşumu. seni o derece yükseklere çıkaran bendim, sen beni uçurumlara ittin. sanıyor musun ki,benim olmadığım yerlerde hükmü geçecek kalbinin ?
görüyorum, tüm sesler beni fısıldıyor eğilip kulağına, her şeye rağmen bana şifa olduğunu bilip hücuma kalkıyor yeryüzündeki tüm yaralar kapımdan kapına. nefesim bile soluğu sende alıyor, beş para etmiyor ciğerim sen olmadığında. kainat sana benden bahsediyor, beni sana anlatıyor, vakitler beni geçiyor, takvimler bize geç kalıyor. ama sen kendine saray edindiğin harabe bir şehirde, hükümranlık oynuyorsun. koyduğun hükmün ederi, benim tabii olduğum kadardır sana.. sen bilmiyorsun.