Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"NEFESİNE SESLENİYORUM ANNE*" isimli şiir 7.6.2020 11:20:50 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Eşkâli belli olmayan bir gecenin karanlığında Asi yürekler dokunur, ben üşürüm rüyalarımda Bu vakit, ah bu gece boğulurum sert rüzgârlarda Siyahi gecelerden, nefesine sesleniyorum anne.
Hep ezilen, incinen gururum yerlere serilmiş Yol yok, acı çok, ruh yokken içim hep ezilmiş Kanatlarım kırık, bedenim ezik, ruhum eskimiş Bana huzur veren, nefesine sesleniyorum anne.
Beni, sana anlatırken derin sancılı yalnızlığım Yaşama isyan eden, kırık notlu ahiretliğim Mutluluk çerçevesi çatlak kadersizliğim Coşan denizlerden, nefesine sesleniyorum anne.
Her zerrenin, sisli sabahının karlı yollarından Zehir kusan, kirli karanlıkların duvarlarından Çığlıkların esaslı kör kuytu köşelerinden Var gücümle, nefesine sesleniyorum anne.
Amansız bir yazgının suskunluklarından Sarılamayan yaraların derin acılarından Zakkum çiçeğinin dikenli yapraklarından Yedi cihandan, nefesine sesleniyorum anne.
Ben, tümüyle artık sana doymak istiyorum Varlığınla hayata tutunmak, gülmek istiyorum İçimdeki fırtınaları atıp kurtulmak istiyorum Gizli gizli tân vakti, nefesine sesleniyorum anne.
Mehmet Öksüz / Eflatuni Mısralar 20.04.2018 ANTAKYA 02.43
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.