Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"uykunun kafesi" isimli şiir 31.10.2017 10:00:34 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
başıboş akan ırmakları daldırmayın geceme üstüme rüyalar satır satır işlenirken çelikten iz en derinlerim
uykulardayım herkesin değil yalnız senin saçına değen elinin değdiği zamana en güzel yüzün sürülsün diye yılları topluyorum
Ey sonsuz çocukluğum büyüdüm atlarla yolculuk yaptım yarı uyanık uykularımda evliya ateşi üşüsem ne olur ki toprağa bastığın sıcaklıkta ısınır tabanlarım buğu bir gök yıldızları üstüme dök düşteyim
gömlek gibi giyerken sevdanı göğsümden bir ah çıkar kaç kartal vurulur uçurumlar azalır dal uçlarında elma kokusu ki ağaç da rabbe şükreder
kendi kalabalığımın görkemli yalnızlığı özlemle dans eden gözyaşlarım var benim üstüne alınmasın hiçbir sokak ve cadde içime gittim üstelik silkeleyip belleğimi dudaklarımı gülüşüne ekledim sana yaptığım güneşleri ortanca saksıları gözlerimi getirdim sar beni
ödüm kopuyor göremezsem seni bir balığın koynuna sarılıyorum onla bir düşüyorum dalgadan denize
sevgi öldü diyenlere inanmayın terli yapraklara düşen fısıltı yağmuru nefesim
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.