Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"Bir Ayrılık Şiiri (1) - 260" isimli şiir 25.2.2019 15:43:04 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
[ italik ]Bir ayrılık şiiri, yazar benim kalemim Araya nifak girdi, birden bire darıldık Fırtınalı, rüzgârlı, benim şu iç âlemim Gönül fayı çatladı, deprem gibi sarsıldık
Bir çift inci gibiydi, hani sevgiyle bakan Çağlayan, dere değil, süzülüp yere akan Tebessümle gülerdi, şimdi akıyorlar kan Yaşlı gözler içinde, son bir defa sarıldık
Dünya bile sıkıcı, döner aynı eksende Açmaz yediverenler, aynı bağa eksende Gönül kıyısı uzak, artık kürek çeksen de Akıntıya kapılıp, köpük gibi dağıldık
Nerede eski halim, kalmamış hiç fiyaka Per perişan olmuşuz, üzüm üzüme baka Alaya alma sakın, gerçek bu, değil şaka Etle tırnak gibiydik, sanki neden sıyrıldık
Nereye dönüp baksam, anıların duruyor Bir vazonun içinde, pembe güller kuruyor Denizdeki dalgalar, sanki kalbe vuruyor Gidemem o sahile, çünkü orda ayrıldık