![]() Şubat gibiGün artığı dağları yaman eden ayrılık Son kez eteklerinde tutuş yan inadına Ocağın nefesinde duman tüten ayrılık Tüllerini gezdirip pencere mihrabına Bu ayrılık yükünü turnalara yüklesem Sökün etse dalları geçişlerde saçından Ömür defteri yarı sona kadar beklesem Beyaz karlar toplanır ecelerin tacından Üç beş hamsi sokakta horona tutuşursa Şubat gibi martılar ziftlenirse çöplükte Kediler uyuşmadan içmeden mayışırsa İşçilik tulumları gül çiçektir önlükte Irmak olur süzülür yapraklanır bendini Kurbağalar kışlığın uykularına yatar Arılar kovanında bala bular kendini Sivrisinek çöplüğün çamurlarına batar Sağır duymaz uydurur cırcır böceği sesi Sabah kuşlar terk etmiş sokak aralarını Çöl lalesi öldüyse kardan gizlenmiş nesi Karıncalar gözeler ceren yaralarını Şubat gibi sevgilim açacağım tahtımı Muratların bağında buza keser ellerim Son kez diyorum sana yaracağım bahtımı Marta bağlayan gece duvaklanır tellerim |
Şiiri yazanın gümüş gibi saf ve duruluğu belirgin.
Beğendim...
.................................. Saygı ve Selamlar...