![]() Güneş Sensizliğe Batarken ...Şehir sessiz uyurken uzaklarda nefesim rüzgar olur dokunur saçlarına teninde gezinirdi ellerim gözlerin gözlerimdey di şimşek gibi çakarken şimdi bu şehirde sensizim güneş karanlığa batarken Uzat ellerini uzaklardan, ben tutarım, kokun duman olur tüter nasıl yaşarım ben acılar denizinde canımı canına katarım sen geldesen koşar gelirim umrumda mı dünya dursa kıyametler kopsa, sönmez bu ateş tenimin her yerinde geçse de aylar yıllar üzerimden. Dört duvar arasında sabahın hasret dolu tenhasında, gecenin ayazında ay;ın ışığın da suyun akışın da yakınımda uzağımda hayalimde düşümde sen vardin gecemde gündüzümde gözlerimden gözlerine dökülürdüm gönülden gönüle köprüler kurdum sensin benim ebedî yurdum kendimi uyuttuğum hüzünlerde boğuldum.......güneş sensizliğe batarken ... Şiir_Yaralı_34/29012016/Avusturya |