1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1771
Okunma
Anneciğim üşüyorum geceleri
kuruyor ağzım ve dilim
bir yere tutunmak istiyorum
boşlukta kalıyor elim
uçuyor vücudumun her yeri
Anneciğim üşüyorum geceleri
alnımda ter boncuk boncuk
camlarda cılız titrek gölgeler
beni çağırıyor yolculuk
bilemiyorum gideceğim yeri
Anneciğim üşüyorum geceleri
her yerde sinsi sessizlik
çatıda bir tıkırtı bir ayak sesi
bu ne son, ne de ilk
kasırga savuruyor gibi evleri
Anneciğim üşüyorum geceleri
anlatacak ne de çok öyküm var
mevsimler değişiyor durmadan
yine gelir mi bahar
özlüyorum, o eski güzel günleri!
(Ankara, 17.12.2015)
-----------------------------------------
(*) Merhum Fazıl Hüsnü Dağlarca’yı rahmetle anıyorum. /A.R.A
5.0
100% (1)
Cevap Yaz