0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
702
Okunma
yutkundu yine cinayet trenleri rayları kanlı
alkış tutuşturan alev feryadını boşalttı
bazen bir anı bazen sözde yalanı yaşattı
özür duaları hep özürlü insanlara kaldı
kolay olan tek şey vardı unutmamalı
yok edilebilecek bir tek şeyde saklıydı
benzerdi onu arayan fenerlerin parlaklığına
düş sesine uyanan bir düşte kabus masalı
uyduramadı kuralına aşk meşk işlerini
sahne acıldı perde aralandı ve rol başladı
kılıfa gerek duymadı giydirsin yaralarını
nedendi giz edilene esrar katan bunca abartı
kir tutmayan damlalar gözlerden akıtmalı
yaş öldürmeyen yaşlar kutlanmalı
üstad olduran bir ettirgen cıkartın hayata
kalfalık kalkmalıydı buraları olmalıydı ustalar diyarı
