Görenler zannedecek sanki ona düşmansın
Ağzından çıkanları kulakların duymuyor
Bu kadar sevdiğine belli ki çok pişmansın
Dilin kılıçtan keskin kin nefrete doymuyor

Her gün peşinden koşup gönlünü çalmadın mı
Resimlere sarılıp uykuya dalmadın mı
Düşlerine gelince hiç mesut olmadın mı
Bir gün dedi mi sana genlerimiz uymuyor

Sevdana sahip çıkıp bağrına basmadı mı
Gurur ile mantığı duvara asmadı mı
Kes dedin eşten dosttan selamı kesmedi mi
Kim demiş ki o seni yâr yerine koymuyor

Ay ışığı altında dizinde yatmadın mı
Huzur denen duyguyu onunla tatmadın mı
Bile bile sen onu ateşe atmadın mı
Oysa senin saçının bir teline kıymıyor

Kırk yıl sonra bulmuşum derken gönül eşini
Her gün karartıyorsun gönlünün güneşini
Pişmansan eğer aşktan bırak gitsin peşini
Sen aktini bozsan da o sözünden caymıyor

Farz et ki bir SAMYELİ esmişti başınızda
Güzünüzde bahardı yazınız kış’ınızda
Yaradan’a ayandır içiniz dışınızda
Mevlam bile sevmeyi günahından saymıyor

S.SAMYELİ