Kaybı büyük yarınlardan
Çilekeş bugüne ait tek şey hüzündü
Ve hüzün
Hayatımın dip notuydu....

Ayracım hala hazanı gösteriyor
Kaldığım, gelebildiğim, vardığım tek yer
Öyleyse akmayan tek şey zaman

Ardımda bıraktığım yanlışlarım
Önüme çıkan engellerle anlaşma imzalamış
Ucu açık bütün imalarda anıları görüyorum....

Sorular bir bir sıralanıyor
Ömrümüzün neresindeyiz?
Nerede kazanabildiklerimiz
Nerede kaybettiklerimiz?
Giderken tökezlediğimiz tüm engeller yine biziz
Ve her gün ölmeden ölmekteyiz!

Bugün
Her şeyin öncesinden ve sonrasından öte bugün
Kanadığım tüm yaralardan önceyim

...sonra güncelliyorum hayatımı
koca bir hiç
ve bu hiçlikte çürümekteyim

Sorular bana yöneliyor ilerleyen yelkovanın takibinde
Hayatıma bir kala giriyor ömre koca bir ara
Mola kıvamında hep hüzündeyim

Uzun kirpiklerini kapıyor ağırdan gece
Gece dertlerin tam ortası
Adeta yalnızlığın haritası

Üşüyen Ayışığı
Koyulan yalnızlık
Ve düşen tüm yıldızlarla aynı türküyü söylüyoruz
Kaderimiz ortak bir boşlukta buluşuyor
Ve yavaş yavaş göçüyoruz

Sonra güneş
Çocuklar
Yarınlar
Bir çıkmazda tıkanmayan yaşamlar

Kimileri sessiz acıdır
Kimileri gürültülü mutluluk

Ve sabah oluyor
Dur diyorum sessizce tıkanan ömre
Dur...