/İçime gelip abandı yine o huzursuz gölge
Kapandı huzurun kapısı
Bir yarım çocuk
Bir yarım ömrün yarısı/

Bana aşılmaz dağlardan
Geçilmez yollardan bahsetme

Bana
Zamansızlıktan
Sorunlardan da bahsetme

Bana ölümden bahset bu gece anne

Söyle
Ölünce güzelleşeceğini söyle taşlı yolların
Dağların düz olduğundan bahset
Zaman diye bir kavramın olmadığından mesela
Büyüyünce ve büyüdükçe
Sevgilerin azalmadığından bahset anne

Kapıları yüzüme kapatmasınlar

İçimdeki bu gölge
Beni hep mutsuz edecek biliyorum

İnsan isterse olur inanırsa olur derdin ya
O’nu bana neden yazmadı Tanrı anne?

Akşam olunca kızıllaşıyor güneş
Ve sonra boyanınca siyaha gök
Korkuyorum

İçimde hala bu çocuk saflığı varken
Bu insanların içinde büyümekten korkuyorum

Bana ölümden bahset anne
Orada kalplerin kırılmadığı
Ayrılıkların olmadığı
Cennetten bahset

Anne ben gündüzlerden de korkuyorum
Ne zaman ışık çıksa yeryüzünden
Bir ağacın gölgesi vuruyor odama
Tüm güzelliklerin karamsar yanları geliyor aklıma

Ört beni anne ört
Bu gece üşüyorum

Karmaşık cümlelerden de yoruldum
Hayat zaten yeterince karmaşık değil mi anne?
Kinayeli yüzler geliyor aklıma
Sebepsiz yalanlar
Ve avuntular yorgun durmaksızın avuntular

Kusursuz çocuksu saf yüreklerden bahset bana
Hesapsız geçen günlerden
Yorulmaksızın
Mutlu ölen
Bedenlerden

Anne
Öldür beni ne olursun...