![]() NE YAMAN YOLCULUKTU
Kelimelerin anlatamadığı
bir öyküydü hayatı kahır dolu bir ömrün ağırlığını taşıyamadı okyanuslar taşıyan yufka yüreği onca metaneti çözemedi kördüğüm olmuş yükünü yetmedi karanlığı yırtmağa ak şafaklar için acılarla törpülenmişti iradenin direnci köprüler atılmıştı yolun öbür ucuna kimseyle vedalaşmadan girdi gerçek sılasına yol alan yolculuğa kadere razı olmuşlar gibi. İlkyazdı kelebeklerin uçuşlarına karıştı ruhu özgür hayata kavuşmuşlar gibi. Zamansız mı desem bu yolculuk henüz tomurcuğa durmuş sabiler kime emanet güvendiği bahçıvan kim cevaplanmamış nice soru varken neydi telaşı sanki zifaf odasına koşanlar gibi. Kurulmuş bir tahtta dört omuz üstünde ne yaman yolculuktu yurdunu yitirmiş sultanlar gibi. Çocukları yetim şimdi kış tüneyecek iliklerine tütmeyen bir ocak başında tiril tiril üşüyecekler ömürlerince dillerde kalacak özlemleri çiçeklerin gözbebeklerinde gizlenir hüzün onlar, Allah’a emanet artık mahsun dualar gibi. Elbette zaman ilaç gibidir zamanla gülse de yüzleri bir şeyler akacak hep yüreklerine bütün yetim çocuklar gibi. |
Güzel insanın güzel şiir yazan gönlünü kutlarım.
Beğendim.
.................... Saygı ve Selamlarımla...