![]() AYIPLARIMIN HATIRASI
AYIPLARIMIN HATIRASI
bensizliği unutmak için miydi ruhumu tenimden soyarak köşe yastığına gömülmelerin hangi ayıplarımı hatırladın da üstünü örtmeye çalışıyorsun sensiz bir düşte üşürken yüreğimin kuzey cephesi buz kesmiş ben ve sen söylemlerini unutalı çok oldu aydınlığa kapılar araladım mutluluğa amade hüzne kilitli anılarım sen ve ben biz olmalıyız güne uyanırken aşk söylenceleri dilimizde niye susalım ki teleffuzu çok kolay üç kelimelik bi şey seni çok seviyorum izin vermeyelim acılara yaslanmasın “köşe yastığına” gönlünce yer etmesin yüreklerimizde biz hayatı kavrarken en güzel yerinden zerdüştlük evrensel bir din değil “çevrilerde” edilmiştir mealen kalb-i yeksan mesnevi şiirlerle kansızlığımı idda etmektesin söyle damarlarımda dolaşan sen değilsin de nedir hücremin her zerresinde “niye varsın bu kadar” anla artık aşka dair gerçekleri unut acının dilini kurbanlar arıyorsan bensizliğe bileyle bıçağını ben varım işte bağla peçenle gözlerimi bensizliği hiçsizliğime say zaten sensiz bir hiç değil miyim öyleyse "ayıplarımın hatırasına" bir besmeleyle kurban et beni Efkan ÖTGÜN |