Ses çıkmıyor yayı kırık, teli kopuk kemandan,
Kurtar artık beni Yâ Rab, bu geçmeyen zamandan.
Boşunadır çırpınışım, tutunacak ne bir dal,
Ne bir ümit, ne teselli, bu kapkara ummandan...

Ne zalim bir karanlık bu, bir sis basmış her yeri,
Ve ne çoban yıldızı var, ne bir deniz feneri.
Belki yolu gösterirdi, olsa onun gözleri
O da, zaten görünmüyor şimdi sisten dumandan...

Düdük çaldı, başlayacak yolculuğun son demi,
Sefer biraz gecikmişse, bilmem, günah bende mi?
Rotası hep dibe doğru belirlenmiş bir gemi,
Hiç yolcusuz ve kaptansız kalkıyor bu limandan...

Ünal Beşkese

Paylaş:

15 Beğeni

+7 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (9)

5.0

89% (8)

4.0

11% (1)

Zaman denizinde Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Zaman denizinde şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ZAMAN DENİZİNDE şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Işık Mehmetali, @isikmehmetali

2.12.2015 17:45:59

5 puan verdi

Tek kelimeyle mükemmeldi dizeler beğeniyle okudum usta
Kalemin susmasın
_________________________________Saygılar selamlar

newstarshine, @newstarshine

2.12.2015 12:16:54

alışmıyor insan karanlığa...ışıl ışıl bakan bir çift göze takılı kalmışsa eğer... mümkünü yok
bu sis bu pus dağılmadığı sürece daha çok kaybolur zaman denizinde...
bütün yolculuklar sonsuzluğa bakan dağ zirvelerinden yamacına doğru değil midir...
ve sadece kendi gölgemizle çıkmaz mıyız yola...

düşündüren ve hissettirdikleriyle müthiş bir şiir..
Daim sevgi saygımla...Gönülden tebrikler..