Hızla büyüyen binalar
Göğü deliyor tırnaklarıyla
Çok çabuk ölürken
Beton yığını kadar
Soğuyabiliyor artık insan.
Ömür dediğin;
Rutubetli sır
Dev aynasında…

Suya damlayan toprak
Ter içinde
Kısır tohum
Hâla susuz
Cılız gövdelerde
Erini kaybetmiş
Tabiat Ana
Hasat zamanı:
Çiğ başaklar boynu bükük
Şaşkın terazide!..

Güneşten değil
Kirdendir
Kararmış para
Bereketsiz sermaye
Dönüyor
Kendi çemberinde

Çürük mera
Sığ üretim
Makina istilası hayatlar
Ne yapsan
Islah olmuyor meyve

İnorganik insan pazarı
Siyah,beyaz, lacivert
Hangisine dokunsan
Hepsi de
Birbirinden cömert!..

Kendine habis
Çarpık duygular
Üreyen rengarenk
İzini kaybetmiş yolcular!..

Şaşı kalmış kıbleler
İbresi sapmış hata
Nasılsak
Öyle yönetilir umutlar aslında!

Vagonda istifli
Üst üste yolculuklar
Hep aynı sürücü:
‘Dün, çok eskidi
Yarın
Gelişi/güzel olacak!..’