Başını omzumdan
Ayagımı yerden..
Kalbimi yer’inden
Aklımı başımdan ,kes’ti gitti

----

Sesimi ümiğinden kestim
Rafine edilmemiş bir düşe saplı benden bi haber parçalar
Bana ait olmayan hücrelerime ricamdır
Başlasın can’sız cenaze işlemleri ..
Gıyabında öldürülen can’ımı taşısın ,
yağmur yüklü bulutlar..


Her yalnızlığın ve her kanamanın O ile baslayan hikayesin’den
Yalnız biri’yim artık

Üç beş nöbetlerinde aynıdır mizan

Ruhum bedenimden ayrı gecenin karanlığında ,
Ana avrat dümdüz
giderr O’na
İçimin pasından inşa ettiğim raylarda
İnfilak ederim
lanet yalnızlığımla yüklü, o son vagonda

cektigim her nefes
yalnızlığın senfonisinde göğüs kafesime sızar

Ruhum O tarafından ele geçirilmişken el’den çıkartılır
geceye,
Bir sigara dumaninda
yalnızlıga
Bir siir boyunda acıya satılır
Üc otuz paraya

Gayrı
bundan sonra can/sızım düşer ömürlük sayfaya

Söz uçar
O’ndan hükümsüzdur yazdıklarım aslında,

Sonramız yokken yokluğunun yoklamasinda
benden önce bana gelen,
yok/sayıldıkça icimde
kendime tırpan kendime azrailim

Yazık
gözum kadar okumuş degil yüregim
Ağzımdan çıkan kadar cahil değilim


Belki bütün kufurlerim kulağına
bütün yazdıklarım dudaklarına kavussun diye
Bu kadar çırpınma

Belkilerinde sonrası var ’dır diyen

O var mi?acaba
Kaçıncı gecem çaldıgı ,sabrın taşına adımı yazdıgı

O var’ sa
Şahittir kalbim
Ya ölmeli yerinde
Ya gelmeli yerine
Çıkmalı ray’ından içimin bomba yüklü vagonları

Şiar